18-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബറോഡയിലെ ഭരണാധികാരി, താഴെയുള്ള ഘാട്ട് നിർമ്മിച്ച അതേ കാലത്താണ് ഈ ക്ഷേത്രം പണിതത്. വിശാലമായ മുറ്റത്ത് ഒരു പഴയ അരയാലുണ്ട്, അതിന്റെ വേരുകൾക്കിടയിൽ ചെറിയ ശ്രീകോവിലുകൾ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു; ഗർഭഗൃഹത്തിൽ വെള്ളിമുഖമുള്ള ദേവി ഏകദേശം 1.5 മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ നിൽക്കുന്നു, ഇരുവശത്തും ഹനുമാനും ഭൈരവനും.
വനവാസകാലത്ത് പാണ്ഡവർ ദേവിയെ ആരാധിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പ്രാദേശിക പാരമ്പര്യം പറയുന്നു. അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ നാളുകളിൽ, യാത്രകളിൽ സംരക്ഷണത്തിനായി, രോഗാവസ്ഥയിലോ പരീക്ഷകൾക്കു മുമ്പോ ഭക്തർ ദേവിയുടെ അടുത്തെത്തുന്നു; ദേവീക്ഷേത്രങ്ങളിൽ അപൂർവമായി, ഇവിടെ ഭക്തർക്ക് ദേവിയുടെ പാദങ്ങൾ തൊടാം.